Çin’in kadim porselen mirasıyla tanınan Jingdezhen kentindeki sakin bir atölyede, Türk sanatçı Dilan Atasayar, kobalt mavisine batırdığı fırçasını beyaz kil gövdenin kıvrımı boyunca gezdiriyor.
Onun dokunuşları altında, iki kadim uygarlık adeta buluşuyor: Geleneksel Türk sanatına özgü zarif sarmaşık motifleri, Çin’in antik Dunhuang duvar resimlerinde tasvir edilen göksel varlıklar olan “Uçan Apsaralar”ın akıcı şeritleriyle iç içe geçiyor.
Jingdezhen Seramik Üniversitesinde doktora öğrencisi olan Atasayar için, Çin’in doğusundaki Jiangxi eyaletinde yer alan bu kent artık “ikinci bir memleket” hâline gelmiş durumda. Ancak Atasayar’ın sanatsal yolculuğu, binlerce kilometre ötede, tarihi seramik üretimiyle tanınan İznik’te başladı.
Yüzyıllar önce Jingdezhen, başta mavi-beyaz porselenler olmak üzere seramik ürünlerini antik İpek Yolu üzerinden Orta Asya, Batı Asya, Avrupa ve Afrika’ya ihraç etmiş, bu ürünler İznik gibi merkezlerde porselen sanatının gelişimini derinden etkilemişti.
İznik’te büyüyen Atasayar, çocukluğunu yerel müzelerde sergilenen bu Doğu kökenli seramik eserleri inceleyerek geçirdi.
Türkiye’de geleneksel seramik sanatları üzerine sekiz yıl eğitim aldıktan sonra, bu ilhamın kökenlerini takip etmeye karar veren Atasayar, 2023 yılında Jingdezhen Seramik Üniversitesi’nde doktora programına kaydoldu.
“Dunhuang duvar resimlerinin akıcı çizgileri ve güçlü hikâye anlatımı, Türk geleneksel süsleme sanatlarıyla doğal bir uyum taşıyor” diyen Atasayar’ın eserlerinde kültürel sınırlar çoğu zaman belirsizleşiyor. Örneğin bir Uçan Apsara figürü, Türk klasik sanatını andıran bir müzik aletiyle tasvir edilebiliyor.
Bu emeklerin karşılığı da alınmaya başladı. Atasayar’ın “Dostluk Vazosu” adlı eseri, hâlihazırda Jiangxi Eyaleti Sanat Müzesi’nde düzenlenen “Sırlarda Dunhuang” sergisi kapsamında yerli ve yabancı ziyaretçilerle buluşuyor.
Atasayar bu yaratıcı yolculukta yalnız değil. Jingdezhen’de, kentin porselen geleneği ve açık sanat ortamından etkilenen çok sayıda yabancı sanatçı bulunuyor.
2021 yılında İznik ile Jingdezhen arasında kardeş şehir ilişkisi kurulmasının ardından Atasayar, çalışmalarını yalnızca sanatsal bir faaliyet olarak değil, antik ticaret yollarının modern bir devamı olarak görüyor.